نگاتیو| تأثیر دیافراگم در عکس

نگاتیو

 نور از طریق دریچه‌ای وارد لنز و سپس بدنه دوربین می‌شود که به آن دیافراگم می‌گویند. هرچه عدد مربوط به دیافراگم کوچک ‌تر باشد، یعنی دریچه در بازترین حد خود قرار دارد؛ در نتیجه نور ورودی به دوربین بیشتر است. اگر دریچه دیافراگم را تنگ‌تر تنظیم کنیم، حجم نور ورودی هم کاهش می‌یابد. طیف رایج شماره‌ گذاری دیافراگم در دوربین‌ معمولا بین 1.4 تا 32 است اما این عدد بسته به لنز می‌تواند متفاوت باشد. برای درک تأثیر لنز روی دیافراگم، یک ‌بار لنزتان را در حالت کاملا زوم و یک ‌بار کاملا واید تنظیم کنید. اگر به عدد دیافراگم دست نزنید، متوجه خواهید شد که با تغییر وضعیت لنز، این عدد هم تغییر می‌کند.

دریچه کاملا باز
محیط‌های تاریک ایجاب می‌کند به‌ نحوی کمبود نور را جبران کنیم تا عکس تیره نشود. برای حل این مشکل باید مجموعه‌ای از تنظیمات دوربین  را استفاده کنیم. در این شماره اما صرفا به دیافراگم می‌پردازیم و کم‌کم ادغام تنظیمات مختلف را برای گرفتن بهترین خروجی عکس یاد می‌گیریم. هرچه دیافراگم بازتر یا درواقع عدد آن کوچک‌تر باشد، نور بیشتری از لنز عبور می‌کند؛ در نتیجه عکس روشن‌تری ثبت خواهید کرد. دیافراگم جزو حیاتی‌ترین تنظیمات دوربین به‌ شمار می‌آید که عمق میدان و نوردهی را تحت ‌تأثیر قرار می‌دهد. این دریچه می‌تواند بُعد و حجم ویژه‌ای به عکس‌تان اضافه کند. به‌ طور مثال با تار کردن پس‌ زمینه، عمق میدان را کم کند تا تمرکز عکس صرفا روی سوژه اصلی باشد. اگر دریچه دیافراگم را کاملا باز کنید، نور زیاد باعث می‌شود تا سوژه‌ها دورتر و در عمق تارتر بیفتد. در این وضعیت فوکوس عکس کاملا روی سوژه اصلی است. در عکاسی پرتره این ترفند کاربرد بسیاری دارد.
 
 دریچه کاملا بسته
وقتی دیافراگم‌تان را کاملا ببندید، نتیجه عکس کاملا خلاف وضعیت قبل است؛ یعنی تمرکز قاب معطوف عمق می‌شود و اشیا نزدیک‌ تر به لنز، فلو (مات) ثبت می‌شود. اگر تعادلی بین بازترین و بسته‌ترین حد دیافراگم برقرار کنید، می‌توانید تصویر یک‌دستی ثبت کنید که سوژه‌ها در آن به یک اندازه شارپ یا واضح هستند. به ‌طور مثال وقتی از طبیعت یا نمادهای معماری عکاسی می‌کنید، احتمالا ترجیح‌تان این است که ترکیب واضحی از همه المان‌ها در قاب‌تان داشته ‌باشید. برای درک کامل تأثیر دیافراگم در نوردهی و عمق میدان عکس، از دو محیط تقریبا روشن و تاریک کمک بگیرید. از یک سوژه ثابت در هر دو محیط، یک ‌بار با دیافراگمی کاملا باز و بار دیگر کاملا بسته عکاسی کنید. مقایسه قاب‌های مختلفی که ثبت کرده‌اید، درک واضح‌تری از نحوه عملکرد دیافراگم برای‌تان ایجاد می‌کند. عمق میدان را هم به همین ترتیب امتحان کنید. دو سوژه، یکی نزدیک‌تر به لنز و دیگری دورتر را در نظر بگیرید. سعی کنید با تغییر عدد مربوط به دیافراگم دریابید که چه زمانی فوکوس روی سوژه نزدیک‌تر و چه زمانی روی سوژه دورتر قرار دارد. می‌توانید عکس‌های‌تان را از طریق راه‌های ارتباطی بالای صفحه با ما به‌ اشتراک بگذارید تا درباره آن‌ها با هم تبادل نظر کنیم.

25 اردیبهشت, 1400 13:30