مردمی که با کرونا خرید و فروش می کنند!

آشنایی با سبک‌زندگی، لباس ملی، خوراکی‌ها و ... مردم جمهوری‌چک که واحد پول‌شان کروناست و از ارواح برای رونق گردشگری‌شان استفاده می‌کنند

جمهوری چک در اروپای مرکزی قرار دارد و از غرب با آلمان، از جنوب با اتریش، از شرق با اسلواکی و از شمال‌شرقی با لهستان همسایه است. پایتختش، پراگ نام دارد و از شهرهای مهم آن می‌توان برنو، استراوا و پلزن را نام برد. بیشتر مرزهای این کشور کوهستانی است و به دریا راه ندارد. آب و هوای چک نزدیک به آب و هوای کشور خودمان ایران و نزد اروپاییان ملقب به کشور چهار فصل است. کشاورزی در اقتصاد این کشور، نقش مهمی ایفا می‌کند و عمده محصولات آن، جو و چغندرقند است. دامداری و جنگل‌داری هم در چک متداول است. جمهوری چک با حدود 11 میلیون جمعیت از جمله مرفه‌ترین کشورهای اروپایی است و مردم آن از سواد اقتصادی بالایی برخوردارند و با وجودی که عضو اتحادیه اروپاست واحد پول آن کروناست که به کرون چک هم معروف است. همچنین جمهوری چک زادگاه فرهیختگانی نظیر میلان کوندرا نویسنده، واسلاو هاولِ نمایش نامه نویس، داوید چرنیِ مجسمه‌ساز و... است. در این پرونده قصد داریم به دانستنی‌ها و جاذبه‌های کمتر شناخته‌شده این کشور بپردازیم.

 

 

خانه‌های خانوادگی در فرهنگ چک
روابط خانوادگی مردم این کشور هنوز کمتر تحت‌تاثیر کشورهای اروپایی قرار گرفته است و بیشتر افراد حتی بعد از ازدواج در کنار اعضای بزرگ خانواده به ویژه پدربزرگ و مادربزرگ زندگی می‌کنند. در بین مردم چک این‌گونه خانه‌ها به «خانه‌های خانوادگی» شهرت دارد و چند نسل از یک خانواده در آن زندگی می‌کنند. ارزش خانواده در فرهنگ مردم این کشور به حدی است که دانشگاه‌ها، خوابگاه‌های خود را در آخر هفته تعطیل می‌کنند تا به این ترتیب دانشجویان را راهی خانه کنند  و اوقات بیشتری را با خانواده سپری کنند. نقش اعضای خانواده در جمهوری چک غالبا ساختار سنتی دارد؛ با این که زنان اجازه کار در این کشور را دارند اما معمولا مردان وظیفه کار کردن و امرار معاش و زنان مراقبت از کودکان و رسیدگی به کارهای منزل را عهده‌دار هستند. جالب است بدانید که دولت چک برای تولد هر فرزند تا 4 سال کمک هزینه زایمان به مادران پرداخت می‌کند. مردان هم به‌ویژه در شهرهای کوچک‌تر و روستاها برای مهارت‌های فنی و تجارت‌هایی که نسل به نسل از اجدادشان به آن‌ها رسیده است احترام ویژه‌ای قائل و غالبا به حرفه خانوادگی پایبند هستند.

 

«کرویه»، لباس ملی مردم چک
در لباس‌های سنتی هر منطقه، جنس، رنگ، طرح و اندازه همگی حکایت از فرهنگی دارد که مردم آن طی سال‌ها آن را تجربه کرده ‌اند. لباس‌های محلی چک به نام «کرویه» به دو گروه تقسیم می‌شود؛ سبک غربی در بوهمیا و سبک‌شرقی در موراویا و سیلسیا. در هر دو منطقه لباس از پشم و پارچه کتانی مناسب برای زمستان تهیه می‌شود. برای فصل‌های گرم‌تر هم همین لباس‌ها با پارچه‌های سبک و لطیف مانند ابریشم دوخته می‌شوند. لباس‌های سنتی زنانه شامل دو پیش‌بند گلدوزی شده و رنگین در جلو و عقب است که از دو طرف پهلو بسته می‌شود و بلوز سفیدی که در زیر آن پوشیده می‌شود. چین‌های زیبا و توری جمع شده در سرآستین‌ها و یقه، یادآور دوران رنسانس و دامن‌های زنگوله‌ای نشان از سبک باروک است. لباس‌های رسمی چه برای زنان و چه مردان برای استفاده در مراسم خاص اغلب به زیبایی گلدوزی می‌شوند. مردم چک هنوز هم با افتخار لباس‌های سنتی خود را در جشن‌های محلی، عروسی‌ها، جشنواره‌ها و... به تن می‌کنند.

 

مردمی سرد و رسمی
مردم چک در برخورد اول‌ با غریبه‌ها سرد و رسمی هستند و به دست دادن و یک صحبت کوتاه بسنده می‌کنند. از این که آن‌ها را با نام کوچک خطاب کنند یا احوال پرسی غیررسمی با آن‌ها شود، دلِ خوشی ندارند مگر آن که اجازه این رفتار خودمانی را به طرف مقابل داده باشند. برای وارد شدن به خانه‌ای که دعوت شده‌اند اغلب یک هدیه کوچک مثل گل یا یک جعبه شکلات همراه می‌برند. البته غیربومی‌ها باید مراقب باشند، چون اگر برای افراد بالاتر از 35 سال گل ببرند از آن برداشت عاطفی و عاشقانه خواهد شد. گل لیلیوم، گل مراسم خاکسپاری است و از جمله هدیه‌های ممنوعه مردم این کشور است. مهمانان به محض ورود به خانه میزبان باید کفش خود را درآورند و از دمپایی مهمان استفاده کنند. این موضوع حتی در محیط‌های کاری و ادارات هم بسیار مرسوم است.

 

«اسماژنی سیر» در دکه‌های غذای‌خیابانی
غذایی را که نباید از آن در این کشور غافل شد «اسماژنی سیر» است که معمولا توسط دکه‌های خیابانی فروخته می‌شود. این غذای رولی از پنیر و سیب‌زمینی سرخ شده، سالاد، نان، سس تارتار یا مایونز تهیه می‌شود و باب میل علاقه‌مندان به خوراکی‌های پنیری است. غذای اصلی چک در کریسمس، ماهی کپور تازه است که اغلب به‌ صورت سرخ‌ شده و به‌همراه سالاد سیب‌‌زمینی سرو می‌شود. معمولا خانواده‌ها در خانه‌ خود ماهی کپور را در تشت‌ها و وان‌هایی نگهداری می‌کنند تا در شب کریسمس، ماهی تازه و با کیفیت داشته باشند. «گنجشک موراوی» یکی از غذاهای مخصوص چک است که برای تهیه آن از گوشت بخش‌هایی از گنجشگ استفاده می‌شود که میزان چربی بالاتری دارد. بد نیست بدانید که کشور چک دارای رتبه ششم در زمینه تولید محصولات غذایی ارگانیک در دنیاست و این نشان می‌دهد تولید محصولات غذایی طبیعی است و سلامت جسمی در این کشور چقدر اهمیت دارد.

 

ساعت نجومی پراگ و افسانه‌هایش
این ساعت، سومین ساعت نجومی قدیمی دنیاست که هنوز هم پابرجاست. این اثر جذاب در سال 1410 میلادی در میدان «اولد تاون» پراگ نصب شده است و عقربه‌های آن موقعیت ماه، خورشید، ستاره‌ها و تقویم را نشان می‌دهد. این ساعت با مجسمه‌های سبک گوتیک و با نمادی از 4 ویژگی ناپسند مثل غرور، خساست، مرگ و خوش‌گذرانی مزین شده است. راس هر ساعت، مجسمه‌هایی از 12 حواری از پنجره‌های ساعت بیرون می‌آیند و با حرکت‌شان به شهر سلام می‌کنند. در حاشیه ساعت اسکلتی به چشم می‌خورد که ناقوس را به صدا درمی‌آورد، مجسمه فرد مغروری که خود را در آینه نگاه می‌کند، خروس  طلایی رنگی که آواز می‌خواند و صدای ناقوس بزرگ بالای برج توجه هر تازه واردی را به خود جلب می‌کند. در سال 1961 میلادی اسنادی در این ساعت معروف کشف شد که حاوی اطلاعاتی درباره سازنده ساعت، فرایند تعمیر، بازسازی و آسیب‌های واردشده بر آن بود. بر اساس افسانه مشهوری، از آن‌جا که از همان ابتدا این ساعت نجومی در دنیا نظیر نداشته و در بین مردم محبوب بوده است، مردم پراگ از ترس این که مبادا «هانوش»، سازنده آن چنین ساعتی را در شهری دیگر بسازد، چشمان او را کور می‌کنند تا این اثر منحصر به فرد تا ابد مختص شهر پراگ باشد! در افسانه‌ای دیگر نقل می‌شود که با از کار افتادن این ساعت، کشور دچار رنج و سختی می‌شود و مجسمه‌های اسکلتی روی ساعت را تاییدی بر این افسانه می‌دانند.

 

چشم‌اندازهای رویایی در کشور برج‌های قدیمی
شهر پراگ قلب تپنده جمهوری چک است. زمانی که در این شهر قدم می‌گذارید، چشم‌انداز‌های بی‌نظیری را از قبیل برج‌های قدیمی مشاهده خواهید کرد. هر طرف را که در پراگ ببینید، بناهایی به سبک گوتیک، باروک، رنسانس و دیگر سبک‌های مدرن وجود دارد. به طور کلی پراگ یکی از بهترین مراکز تاریخی را در اروپا دارد که به خوبی آن را حفظ کرده است، مانند کوچه‌های باریک و میدان‌های بزرگ و تماشایی که در هر یک می‌توانید خانه‌های قدیمی و ساختمان‌های تاریخی را ببینید که در انتظار کشف شدن هستند. قلعه پراگ، پل چارلز، رودخانه ولدآوا، میدان ونس ‌سالز و ... از جاهای دیدنی این کشور هستند که باعث شدند تا لقب عروس اروپا به آن تعلق بگیرد.

 

استفاده گردشگری از ارواح!
کلیسا از جمله اماکن مذهبی است که بسیاری برای کسب آرامش روحی و راز و نیاز به سراغ آن می‌روند اما گاهی این مکان به یک جاذبه گردشگری رمزآلود تبدیل می‌شود. کلیسای ترسناک «سنت جرج» در جمهوری چک و در روستایی به نام «لاکووا» قرار دارد که تاریخ ساخت آن به سال 920 میلادی باز می‌گردد. این مکان برای قرن‌ها پذیرای عبادت مردم بود تا این که به دنبال حادثه‌ای تلخ دچار خسارت های جبران‌ناپذیری شد. در سال 1968 و هنگام اجرای یک مراسم تدفین، سقف کلیسا فروریخت و محلی‌ها شاهد یکی از بدترین کابوس‌ها شدند. این مکان به‌تدریج مورد بی‌توجهی قرار گرفت و متروکه شد. پس از مدتی هنرمندی به نام «ژاکوب هادراوا» از راه رسید تا ضمن مرمت این کلیسا با ارائه ایده‌ای عجیب وضعیت کلیسا را بهبود دهد. راهکار این هنرمند در عین کمک به کلیسا، آن را به یک مکان خاص در نوع خود بدل کرد، جایی که وارد شدن به آن، نشستن و دعا خواندن، نیازمند دل و جرئتی فراوان بوده و آن را به یکی از مقاصد گردشگری وحشت تبدیل کرده است. هادراوا مجموعه‌ای از پیکره‌های شبح‌وارِ گچی را مهمان کلیسا کرده و آن‌ها را به صورت پراکنده در میان نیمکت‌های صحن کلیسا نشانده است، گویی که این ارواح در حال نیایش هستند. حضور این ارواح سفیدپوش فضای ماورائی عجیبی را به محیط بخشیده است. از زمان اضافه شدن این اثر هنری، این کلیسا به شکلی ناباورانه در جذب بازدیدکننده و گردشگر موفق عمل کرده و گردشگران زیادی از کشورهای مختلف را به سمت خود روانه کرده است. ضمن این که به منابع مالی کلیسا هم کمک زیادی شده است.

 

منابع این پرونده: kwintessential، tasteofprague،evar، popcornhorror

14 مهر, 1400 22:48